Pseudo-eindheffing 2027: wat een fossiele auto van de zaak je als werkgever gaat kosten

Er komt een prijskaartje aan de fossiele auto van de zaak, en het hangt niet bij de werknemer maar bij de werkgever. De pseudo-eindheffing moet wagenparken richting elektrisch duwen en de bedragen zijn fors genoeg om elke wagenparkbeslissing vanaf nu te beïnvloeden.

Hoe de heffing werkt

Stelt je onderneming een personenauto met CO2-uitstoot (benzine, diesel of hybride) ter beschikking aan een medewerker die er ook privé mee rijdt, dan betaal je als werkgever vanaf 2027 jaarlijks 12% van de cataloguswaarde inclusief btw en bpm als eindheffing via de loonaangifte. De heffing komt bóvenop de bijtelling die de medewerker al betaalt; de werknemer merkt er zelf niets van, de last ligt volledig bij de werkgever.

Een rekenvoorbeeld: een dieselauto met een cataloguswaarde van 40.000 euro kost de werkgever straks 4.800 euro per jaar extra. Over een leaseperiode van vier jaar is dat 19.200 euro, vaak meer dan het prijsverschil met een vergelijkbare elektrische auto.

Woon-werkverkeer telt hier wél als privé

Het venijnigste detail zit in de definitie van privégebruik. Bij de gewone bijtelling geldt woon-werkverkeer als zakelijk; bij de pseudo-eindheffing telt het als privé. Een medewerker die de auto alleen gebruikt om naar kantoor te rijden en verder nooit privé, ontloopt dus wel de bijtelling maar niet de pseudo-eindheffing. Alleen auto’s die echt op de zaak blijven, zoals strikt beheerde poolauto’s, blijven buiten schot.

De overgangsregeling: bestaande auto’s tot 2031 ontzien

Voor fossiele auto’s die vóór 1 januari 2027 al aan een medewerker ter beschikking waren gesteld, geldt de heffing pas vanaf 1 januari 2031. Dat maakt het moment van terbeschikkingstelling ineens strategisch: een fossiele auto die in december 2026 op contract staat, rijdt nog vier jaar heffingvrij door, terwijl dezelfde auto per januari 2027 direct 12% per jaar kost.

De uitzonderingen die er zijn bijgekomen

In het Belastingplan 2027 zijn een paar versoepelingen formeel vastgelegd. Een vervangende auto tijdens schade, onderhoud of reparatie blijft maximaal veertien aaneengesloten dagen buiten de heffing. Voor eenmalig kortstondig gebruik geldt tot 2031 een vrijstelling van maximaal zeven dagen per kalenderjaar. Lesauto’s met een handgeschakelde bak zijn uitgezonderd, evenals incidenteel taxivervoer. Ook is de overgangstermijn zelf opgerekt, van 17 september 2030 naar 1 januari 2031, zodat werkgevers hun administratie niet halverwege een boekjaar hoeven om te zetten.

Voor wie geldt dit wel en niet?

• Werkgevers met personeel: ja, voor elke fossiele personenauto met privégebruik (inclusief woon-werk);
• De dga met een bv: ja, de dga is werknemer van zijn eigen bv, dus de bv betaalt de heffing over de fossiele dga-auto;
• Eenmanszaken en vof’s zonder personeel: nee, zonder werkgever-werknemerrelatie is er geen eindheffing. De ondernemer zelf valt buiten de maatregel; voor personeel mét auto geldt hij wel;
• Bestelauto’s: de heffing geldt voor personenauto’s; de bestelbus op grijs kenteken valt erbuiten;
• Elektrische en waterstofauto’s: volledig uitgezonderd, en dat is precies de bedoeling van de maatregel.

Wat betekent dit voor je wagenparkplanning?

Elke fossiele personenauto die je vanaf 2027 nieuw ter beschikking stelt, wordt structureel duurder. Bij contracten die de komende maanden aflopen loont het om de vervolgkeuze nu al door deze bril te bekijken: elektrisch vervangen, de fossiele auto nog vóór 2027 vastleggen, of de regeling op een andere manier ontwijken. Reken daarbij met de volledige kosten per kilometer, want de heffing verschuift het omslagpunt richting elektrisch aanzienlijk.

Bronnen

• Belastingdienst: auto en vervoer
• AWVN: pseudo-eindheffing voor fossiele leaseauto’s vanaf 2027